مبارزه با آفات زراعی و باغی به کمک بالتوری

حشرات متعلق به خانواده بالتوریهای سبز کریزوپید (Chrysopidae) با دارابودن 75 جنس و بیش از 1200 گونه، دومین خانواده پس از خانواده شیرمورچه ها به لحاظ تعداد گونه در راسته بالتوری‌ها هستند، مهمترین دشمنان طبیعی تعداد زیادی از انواع آفات مهم اقتصادی زراعی و باغی هستند.

مبارزه با آفات زراعی و باغی به کمک بالتوری

حشرات متعلق به خانواده بالتوریهای سبز کریزوپید (Chrysopidae) با دارابودن 75 جنس و بیش از 1200 گونه، دومین خانواده پس از خانواده شیرمورچه ها به لحاظ تعداد گونه در راسته بالتوری‌ها هستند، مهمترین دشمنان طبیعی تعداد زیادی از انواع آفات مهم اقتصادی زراعی و باغی هستند. لاروها که به شیر شته معروف اند و نیز حشرات كامل برخی گونه های بالتوری سبز، شكارگرهای همه چیزخواری هستند كه از بسیاری از بندپایان كوچك تغذیه می‌كنند. استفاده گسترده از بالتوری‌های سبز در كنترل بیولوژیك آفات، با توسعه و بهبود روش‌های تولید و رهاسازی انبوه آنها امكان پذیر است. در خانواده بالتوری‌های سبز، جنس کریزوپرال Chrysoperla  به دلیل دارا بودن خصوصیات ویژه از اهمیت فراوانی در برنامه های كنترل بیولوژیك برخوردار است. از میان جنبه های كاربردی مختلف در كنترل بیولوژیك، رهاسازی انبوه مرسوم ترین روش كاربرد بالتوریهای سبز است. به گونه کارنیا  C. carnea به عنوان مهم ترین عضو راسته بالتوری‌ها، در تولید انبوه وكاربرد علیه بسیاری از آفات انواع محصولات زراعی و باغی توجه بیشتری شده است.

حشره كامل از شهد و گرده گل تغذیه می كند؛ ولی لارو، شكارگر تعداد زیادی از آفات گیاهی شامل انواع شته ها، كنه ها، تریپس‌ها، شپشك ها، تخم و لارو پروانه های آفتی مانند كرم غوزه پنبه، پسیل ها و... است.

بالتوری

بالتوری

به طوركلی هر آفتی كه جثه كوچك و بدن نرمی داشته باشد، مورد حمله این شكارگر واقع می‌شود. لارو بالتوری سبز، بسیار مهاجم و پرخور استو به طور مثال می‌تواند بیش از 1000 عدد كنه یا تریپس یا حدود 500 عدد شته از قبیل شته سبز هلو یا شته سبز جالیز را در طول دوره لاروی و در مدت چند روز شكار کند و از بین ببرد. بیشترین تعداد مصرف شكار مربوط به لارو سن سوم (سن آخر لاروی) است که حدود 70 درصد مجموع تعداد شكارهای مصرف شده در دوره لاروی به آن مربوط می‌شود. حشره کامل این گونه بالتوری در طبیعت، از شهد و گرده گل تغذیه می‌کند و شکارگر نیست.

لارو بالتوری

روش های تولید بالتوری

روش‌های تولید این حشره مفید به دلیل دارابودن قابلیت‌های فراوان مورد توجه بسیاری از تولیدكنندگان مواد بیولوژیك است و در بسیاری از مراكز تولید حشرات مفید به صورت انبوه تولید می‌شود. برای تغذیه لارو بالتوری از تخم حشراتی مانند بید غالت و بید آرد استفاده می‌شود. همخواری لاروها كار پرورش آنها را كمی دشوار می‌سازد. دو روش برای پرورش لاروها می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد: گروهی و انفرادی.

روشهای رهاسازی بالتوری در مزرعه و باغ

بالتوری سبز را میتوان در مرحله تخم، لارو و حتی حشره كامل در انواع كشت بوم ها نظیر باغ، مزرعه، گلخانه و كشتهای زیر پلاستیك رهاسازی کرد. اما بیشتر از مرحله تخم و لارو سن2 استفاده می‌شود. در صورت رهاسازی به صورت تخم آنها را روی كارتی مقوایی یا کاغذی می‌چسبانند. به این کارتها که روی آن تخم بالتوری چسبانده شده است، کریزوکارت گفته می‌شود. تخمهایی كه روی كارت چسبانده می‌شود، باید نزدیک زمان خروج لارو از تخم باشند تا به فاصله كوتاهی پس از رهاسازی، لاروها از تخم خارج شوند. برای این منظور پس از تخمریزی حشرات ماده بالتوری در ظرف پرورش، تخمها باید 2 تا 3 روز در شرایط مناسب نگهداری شوند و سپس آنها را برای رهاسازی استفاده کرد. برای رهاسازی لاروهای بالتوری سبز ابتدا باید آنها را از داخل ظروف پرورش جمع آوری کرد. رهاسازی لارو سن2 از نظر سرعت كنترل آفت به مراتب بهتر از رهاسازی تخم بالتوری است، ولی از نظر سرعت عمل رهاسازی كندتر از آن است و به زمان بیشتری نیاز دارد. در سطوح وسیع، رهاسازی تخم و لارو بالتوری با استفاده از وسایل موتوری که برای این منظور طراحی می‌شود، امکان پذیر است.

منبع

بالتوری سبز شکارگر آفات محصولات زراعی و باغی- 1398- علی جوینده.


منبع : بالتوری سبز شکارگر آفات محصولات زراعی و باغی- 1398- علی جوینده.
تاریخ مطلب : ۱۳۹۹/۰۷/۱۳